Mięguszowiecki Szczyt Wielki ( 2438 m n.p.m.) – szczyt Tatr Wysokich, znajdujący się w grani głównej Tatr pomiędzy Cubryną (oddziela je Hińczowa Przełęcz) a Mięguszowieckim Szczytem Pośrednim (oddziela je Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia 2340 m n.p.m.). Jest to drugi co do wysokości szczyt w Polsce (20. w Tatrach) i najwyższy z Mięguszowieckich Szczytów. Jego ściany opadają pionowo w dół ok. 900 m (szczyt położony jest 1043 m nad lustrem wody Morskiego Oka). Alfred Martin w 1908 pisał o nim: "Jeden z najpotężniejszych i najpiękniejszych szczytów, jakie mają Tatry Wysokie". Szczyt ma dwa wierzchołki: zachodni (główny) i wschodni niższy o około 5 m, rozdzielone Wielką Mięguszowiecką Szczerbiną. W północno-wschodniej części ściany widoczna jest ok. 700-metrowa grzęda (tzw. Wielki Filar Mięguszowiecki) rozdzielająca ścianę na część północną i wschodnią. Filar opada wprost z niższego wschodniego wierzchołka. W dolnej części zmienia się w trójkątną, urwistą ścianę opadającą na piargi. Filar wraz z tą ścianą ma wysokość ok. 880 m. Wschodnia ściana (ok. 400 m wysokości, ok. 1700-2040 m n.p.m.) opada od wschodniego wierzchołka w kierunku tzw.Bańdziocha, czyli Wielkiego Kotła Mięguszowieckiego. 

źródło:http://pl.wikipedia.org/

data dostępu: 13.05.2011r.

Jak otworzyć plik w ...

	Microsoft Virtual Earth ?
	NASA World Wind ?
	Google Earth ?